Testament
Wanneer je geen testament hebt, dan bepaalt de wet wie jouw erfgenamen zijn en voor welk deel. In eerste instantie erven altijd de kinderen en een gehuwde (geregistreerd) partner. Wanneer deze er niet zijn, dan komen de ouders en broers en zussen in beeld.
Door een testament op te stellen kun je afwijken van de wettelijke regeling. Daarnaast kan ook blijken dat de wettelijke regeling geen oplossing is voor jouw situatie. Zo kunnen samenwonende partners geen wettelijk erfgenaam van elkaar zijn en dienen zij elkaar als erfgenaam aan te wijzen in een testament. Maar ook voor samengestelde gezinnen geeft het wettelijk erfrecht vaak niet de gewenste uitkomst.
In een testament kunnen enerzijds bepalingen worden opgenomen die invloed kunnen hebben op de omvang van de verschuldigde erfbelasting (lees belastingbesparing) en anderzijds diverse bepalingen die zijn op de verdeling, het beheer en de afwikkeling van de nalatenschap. Denk hierbij aan een:
- Meerderjarigenbewind;
- Een tweetrapsmaking (u benoemt 2 opvolgende erfgenamen);
- Een uitsluitingsclausule (blijft de erfenis van mijn kinderen privévermogen of mogen zij dit delen met een partner?);
- Inbrengclausule;
- Voogdij (mag ook via voogdijregister);
- Opeisbaarheidsgronden van de vordering op de langstlevende en
- Executeursbenoeming.
Heb je een onderneming? Ook dan kan een testament belangrijk zijn. Wie gaat jouw onderneming voortzetten? Door dit op de juiste wijze vorm te geven in jouw testament kan jouw opvolger gebruik maken van fiscale faciliteiten voor de inkomsten- en erfbelasting.